Foto: Raskrinkavanje.ba
Na Instagram i Facebook stranicama “Otkrivanje Matrixa” 8. februara 2026. godine objavljen je videosnimak na kojem “nezavisna novinarka” Britt Meyer govori o vakcinama koje su ‘60-ih godina prošlog stoljeća razvijene na ćelijskim linijama dobijenim iz pobačenih fetusa. Meyer spominje doktora Stanleyja Plotkina, koji je bio pionir razvoja vakcine protiv rubeole ‘60-ih godina.
Foto: Screenshot/Facebook
Meyer je priču o ulozi fetalnih ćelija u razvoju vakcina stavila u okvir moralnih argumenata na osnovu religijskih uvjerenja protiv prekida trudnoće. Njene su riječi prevedene u titlovima na našem jeziku.
Dr. Stanley Plotkin, za one koji ne znaju njegovo ime, poznat je kao kum vakcina. Bio je pionir vakcina protiv rubeole 1960-ih koristeći fetalne ćelije, i to u svom poznatom svedočenju iz 2018, koje sam toliko puta gledala tokom poslednje decenije, i toplo bih vam preporučila da ga pogledate iz prve ruke kako biste mogli razumeti demonsku prirodu proizvodnje dečijih vakcina izvan onog što smo u potpunosti informisani posebno ako ste hrišćanin, a posebno ako imate primedbe na korišćenje abortusa za proizvodnju vakcina za vašu decu. Morate pogledati njegovo svedočenje iz 2018. U njemu je priznao da je eksperimentisao sa tkivima 76 pobačenih fetusa samo u jednoj studiji u Institutu Wistar. Mnogo puta ćete čuti tvrdnju da su korišćena samo dva [fetusa], ali u svom iskazu priznaje najmanje 76 mrtvih beba koje se koriste u ovoj jednoj studiji.
U snimak je ubačen isječak iz svjedočenja doktora Plotkina iz 2018. godine, u kojem su mu postavljena pitanja o učešću u istraživanjima na fetusima prije razvoja vakcine protiv rubeole. Potvrdio je da je rad na jednoj studiji uključivao tkiva dobijena od 76 pobačenih fetusa.
Meyer u snimku navodi detalje o ćelijskim linijama dobijenim iz elektivnih abortusa koje su korištene u razvoju vakcina za djecu.
Ključne ćelijske linije iz elektivnih pobačaja za koje možda niste svesni, a trebali biste biti. Wi/38, to su plućne ćelije devojčice koja je pobačena u Švedskoj 1960-ih jer je porodica jednostavno osećala da imaju previše dece. Tu je i MRC-5. Ovo su plućne ćelije malog dečaka koji je pobačen u Velikoj Britaniji, takođe 1960-ih, iz psihijatrijskih razloga. U redu? To se naziva besmrtnim ćelijskim linijama. To su potomstvene ćelijske linije, stoga su besmrtne, i koriste se za uzgoj oslabljenih virusa za vakcine. Mnogi će reći da u poslednjim snimcima (sic!) nema stvarnih delova fetusa, ali proces potiče od elektivnih pobačaja. Dečije vakcine koje su uključene u ove dvije linije: MMR, varičele, i hepatitis A.
Šta su činjenice?
Originalni videosnimak na engleskom jeziku objavljen je na Instagram profilu Britt Meyer 23. januara 2026. Prema podacima s njene internet-stranice, Meyer je “nezavisna novinarka” iz Kalifornije i voditeljica emisije “The Britt Mayer Show”, koja se bavi temama “kulture, politike, zdravlja i vjere” iz perspektive konzervativne kršćanke.
Na portalu Vakcine (.ba) u januaru 2026. godine objavljen je članak koji se bavi mitom o fetalnim ćelijama u vakcinama. Istina je da uzgoj nekih virusa koji se koriste u vakcinama zahtijeva ćelijske linije nastale iz tkiva nekoliko abortiranih fetusa iz 1960-ih godina. Međutim, to ne znači da vakcine kao gotov proizvod sadrže te ćelije. Naprotiv, tokom proizvodnog procesa, vakcine se temeljito pročišćavaju, tako da u njima nema ćelija koje su korištene u laboratoriji. Da ih ima, organizam bi ih prepoznao kao strano tkivo i reagovao, što se ne dešava upravo zato što su uklonjene.
Abortusi iz kojih su ove ćelijske linije nastale nisu izvršeni s ciljem razvoja vakcina niti se danas vrše novi abortusi za njihovu proizvodnju. Umjesto toga, koriste se iste, davno uspostavljene ćelijske linije koje se već decenijama umnožavaju u laboratorijskim uslovima.
Međutim, same činjenice o porijeklu ćelijskih linija koje se koriste u procesu proizvodnje vakcina za djecu predstavljaju bitno etičko pitanje u kršćanskim denominacijama, koje imaju strožija shvatanja o prekidu trudnoće i smatraju da je abortus u suprotnosti sa svetošću ljudskog života.
Pontifikalna akademija za život Katoličke crkve je 2005. godine dala mišljenje po pitanju korištenja vakcina razvijenih na ćelijskim linijama iz elektivnog abortusa, po kojem slijedi da postoji ozbiljna moralna obaveza da se koriste etički prihvatljive vakcine kad god su dostupne, kao i da se izrazi prigovor na one koje su povezane s moralno problematičnim praksama.
Međutim, kada takve alternative ne postoje, prema Pontifikalnoj akademiji za život, dopušteno je koristiti dostupne vakcine (razvijene na ćelijskim linijama) kako bi se izbjegao ozbiljan rizik po zdravlje djece i šire populacije, uz istovremeno zalaganje za razvoj prihvatljivijih opcija. Akademija je naglasila da ovo dopuštenje ne znači odobravanje načina na koji su takve vakcine razvijene, već se smatra krajnjom mjerom u situaciji nužde zbog zaštite zdravlja.
Dr. Stanley Plotkin i istraživanja na fetusima
Umetnuti snimak svjedočenja doktora Stanleyja Plotkina je isječak iz njegovog gotovo devetosatnog svjedočenja 11. januara 2018. godine. Dr. Plotkin je naučnik koji se decenijama bavi vakcinama i bio je jedan od ključnih istraživača u razvoju vakcine protiv rubeole 1960-ih godina. Njegova istraživanja virusa rubeole, uključujući izolaciju virusa iz tkiva abortiranog embriona, kasnije su doprinijela razvoju ćelijskih linija WI-38 i MRC-5, koje potječu iz fetalnog tkiva i koriste se u procesu proizvodnje nekih dječijih vakcina.
Plotkin je ovaj iskaz dao u okviru sudskog postupka u vezi sa starateljstvom nad djetetom u američkoj saveznoj državi Michigan. U tom slučaju, vakcinacija je bila jedno od spornih pitanja, jer se majka protivila, dok je otac zagovarao da se dijete vakciniše.
Kako je Plotkin naveo u časopisu American Academy of Pediatrics, bio je zamoljen da svjedoči upravo zbog tog pitanja. Prema vlastitim navodima, pristao je na svjedočenje jer je smatrao da je ono u interesu zdravlja djeteta i šire zajednice, ali i prilika da ukaže na sigurnost i značaj vakcinacije. Međutim, u prostoriji u kojoj je dao iskaz, Plotkin se suočio s advokatima koji su zastupali majku. Kako je kasnije naveo, radilo se o pravnicima iz Siri & Glimstad LLP, advokatske kancelarije poznate po zastupanju antivakcinacijskih stavova. Prema njegovom opisu, advokat koji ga je ispitivao bio je dobro pripremljen i koristio je veliki broj materijala o vakcinama, uključujući i one upitnog naučnog kvaliteta. Iskaz je trajao više sati, a njegovi se dijelovi danas često koriste izvan konteksta putem selektivno izdvojenih isječaka.
Kada je riječ o studiji o kojoj je Plotkin bio ispitivan, a koja se u antivakcinacijskim narativima često ističe zbog 76 abortiranih fetusa, važno je naglasiti da ti fetusi nisu abortirani s ciljem istraživanja niti razvoja vakcina, već su uzorci korišteni nakon već izvršenih medicinskih ili spontanih abortusa.
Studija objavljena 1966. godine, čiji je Plotkin bio koautor, bavila se ispitivanjem toga da li virusi mogu imati ulogu u spontanim pobačajima i kako se iz tkiva ljudskih embrija mogu dobiti ćelijske linije za laboratorijska istraživanja. Istraživači su koristili uzorke iz 76 embrija, dobijenih i iz spontanih i iz medicinskih abortusa, te su iz različitih organa pokušali uzgojiti ćelije u kontrolisanim uslovima. Rezultati su pokazali da je u većini slučajeva bilo moguće uspješno uzgojiti ćelijske linije, koje su imale normalan broj hromozoma i stabilne karakteristike. Zaključeno je da ove ćelijske linije mogu biti korisne za naučna istraživanja, uključujući i medicinske primjene poput razvoja vakcina.
Kao rezultat, uprkos značajnom broju fetusa koji su korišteni u istraživanju, razvijene su ranije spomenute ćelijske linije koje se i danas koriste u proizvodnji vakcina. To je u svom iskazu (stranica 340) naglasio i dr. Plotkin.
P: U redu. U vašem radu koji se odnosi na vakcine, koliko je fetusa bilo dio tog rada?
O: U mom ličnom radu? Dva.
P: Dva. Dakle, u svom ukupnom radu na vakcinama tokom cijele karijere, radili ste samo s dva fetusa?
O: Kada je riječ o razvoju vakcina, da. Da.
Prema pisanju portala Vakcine (.ba), linija Wi-38 dobijena je iz pluća tromjesečnog ženskog fetusa iz Švedske 1962, a radilo se o prekidu neželjene trudnoće. Ćelijska linija MRC-5 nastala je 1966. godine, a izolirana je iz pluća muškog fetusa. U ovom slučaju, prekid trudnoće bio je posljedica vrlo teškog psihičkog stanja 27-godišnje pacijentice.
Shodno navedenom, navode u analiziranom snimku o korištenju fetusa dobijenih abortusom za proizvodnju vakcina za djecu i o korištenju više od dvije ćelijske linije u proizvodnji vakcina ocjenjujemo kao manipulisanje činjenicama.
(Raskrinkavanje.ba)