Foto: Raskrinkavanje.ba
Na Facebooku je 15. avgusta 2025. godine objavljen videosnimak u kojem Barbara O’Neill dijeli “savjete” kako uz pomoć cinka, maslačka i bijelih borovih iglica “izbaciti spike protein” (protein šiljka) iz organizma nakon vakcinacije protiv Covid-19.
Foto: Screenshot/Facebook
U odgovoru na pitanje kako to učiniti, O’Neill navodi sljedeće:
Primio/la sam kovid vakcinu - kako da izbacim spajk protein koji je sada u mom telu?
Znam da je mnogo ljudi bilo ucenjeno da je prime, ali postoje tri stvari koje mogu da spreče spajk protein da proizvodi nanočestice: jedna je cink, druga je maslačak - može biti cvet, list, koren, ili čaj/kafa od maslačka - i ne morate uzimati sve ove stvari, dovoljan je samo jedan. Treća je čaj od belih borovih iglica.
(...)
Nano je jedva merljivo, ali problem sa nanočesticama je što su veoma male - a kada ih se skupi 50 zajedno, počinju da se stvaraju mali ugrušci.
Na osnovu njenog izlaganja, može se zaključiti da se protein šiljka zadržava u tijelu nakon vakcinacije, da se hranom može izbaciti iz organizma te da se korištenjem “prirodnih” sastojaka može spriječiti da protein proizvodi nanočestice koje dovode do ugrušaka.
Snimak je u vrijeme pisanja ove analize imao više od 11.000 interakcija i više od 1,3 miliona pregleda. Objavljen je na više društvenih mreža (1, 2, 3, 4).
Šta su činjenice?
Protein šiljka (S protein) ključni je protein virusa SARS-CoV-2 koji mu omogućava ulazak u ćelije, a istovremeno je antigen na koji imunološki sistem reaguje stvaranjem antitijela i ćelijskog imuniteta. mRNA i vektorske vakcine protiv Covid-19 (Pfizer/BioNTech i Moderna, odnosno AstraZeneca, Johnson & Johnson, Sputnik V i druge), koristeći različite tehnologije, unose u tijelo instrukciju za proizvodnju proteina šiljka virusa SARS-CoV-2. Kod mRNA vakcina instrukcija se nalazi u RNA molekuli, a kod adenovirusnih u molekuli DNA. Budući da je molekula RNA prilično nestabilna, kod mRNA vakcina se koriste lipidne nanočestice, čiji je zadatak da “čuvaju” molekulu do njenog ulaska u ćeliju.
Ćelije zatim, prema toj instrukciji, kratkotrajno proizvode protein šiljka, ne i cijeli virus, pa infekcija nije moguća. Imuni sistem prepoznaje protein kao strano tijelo i počinje stvarati antitijela.
Zahvaljujući tome, kada osoba kasnije dođe u kontakt sa stvarnim virusom, njen imuni sistem već ima “memoriju”. Antitijela i imunološke ćelije brzo prepoznaju protein šiljka na virusu SARS-CoV-2, vezuju se za njega i pomažu njegovu eliminaciju, čime se smanjuje rizik od infekcije i ozbiljnih komplikacija bolesti Covid-19.
Zbog činjenice da je osnova rada pojedinih vakcina protiv Covid-19, protein šiljka je intenzivno na meti antivakcinacijskih aktivista/kinja koji/e pokušavaju dokazati da je riječ o opasnom i otrovnom spoju koji nastaje kao posljedica vakcinacije protiv Covid-19. O primjerima takvih dezinformacija pisali smo ranije (1, 2, 3).
O Barbari O’Neill
Barbara O’Neill je Australka koja se godinama predstavlja kao bivša medicinska sestra, naturopatkinja, nutricionistkinja i medicinska edukatorica, iako, prema dokumentima Komisije za žalbe iz oblasti zdravstvene njege Novog Južnog Walesa, nema nikakve relevantne kvalifikacije. Ona je priznala da, iako tvrdi da je radila kao psihijatrijska medicinska sestra, zapravo nikada nije završila obuku niti dobila državni certifikat, a autentičnost njenih diploma iz naturopatije i nutricionizma također je vrlo upitna, jer nisu pronađeni dokazi da je pohađala navedene institucije.
O’Neill je na predavanjima i internetu dijelila opasne dezinformacije o zdravlju koje su prevedene kružile i na našem govornom području. Komisija za žalbe iz oblasti zdravstvene njege Novog Južnog Walesa 2019. godine trajno joj je zabranila pružanje medicinskih usluga, no ona i dalje nastavlja svoje aktivnosti van Australije uprkos tome što nema formalno ni neformalno obrazovanje iz medicine ili srodnih oblasti. O ovoj lažnoj naturopatkinji Raskrinkavanje je detaljno pisalo u ovom tekstu.
O’Neill je početkom septembra 2025. godine u Beogradu održala dvodnevno predavanje o “Optimizaciji tela i duha”, uz prateće medijske nastupe (link, link).
Zadržavanje proteina šiljka u tijelu?
U ranom periodu vakcinacije protiv Covid-19 smatralo se da se protein šiljka, proizveden prema instrukciji iz mRNA vakcina, u tijelu zadržava svega nekoliko sedmica. Kasnije studije pokazale su da se tragovi proteina mogu pronaći i duže. Jedno istraživanje otkrilo je da je kod polovine ispitanih vakcinisanih osoba protein detektovan i do pola godine nakon vakcinacije.
No, kako je navedeno na stranici Univerziteta McGill, u tekstu koji govori, između ostalog, i o ovoj studiji, detektovani su fragmentirani tragovi proteina šiljka, i to u izuzetno malim količinama.
Ipak, u određenim slučajevima sindroma i nuspojava zabilježeno je i duže zadržavanje proteina u organizmu. Studija s Yalea, naprimjer, otkrila je da su kod dijela pacijenata/tica s postvakcinalnim sindromom (PVS) prisutni povišeni nivoi proteina šiljka i više od 700 dana nakon vakcinacije, dok kod drugih s istim sindromom tragovi proteina nisu pronađeni. PSV predstavlja pojavu hroničnih simptoma nakon vakcinacije, uključujući pretjerani umor, maglu u mozgu, nesanicu i vrtoglavicu, no ne radi se o medicinski priznatom stanju, navodi Yale. To ukazuje na potrebu za dodatnim istraživanjima kako bi se utvrdilo da li protein doprinosi razvoju sindroma.
Slično tome, kod adolescenata i mladih odraslih koji su razvili miokarditis nakon mRNA vakcinacije pronađen je slobodan protein šiljka u krvotoku. Taj nalaz, međutim, nije uočen kod zdravih vakcinisanih osoba, pa je i u ovom slučaju potrebno više istraživanja kako bi se razjasnila eventualna uzročno-posljedična veza.
Dakle, iako su fragmenti proteina šiljka ponekad zabilježeni mjesecima nakon vakcinacije, oni se uglavnom pojavljuju u vrlo malim količinama i bez dokazanog negativnog uticaja na zdravlje. Izuzetak su rijetki slučajevi poput PVS-a i miokarditisa, gdje je prisustvo proteina primijećeno, ali uzročne veze s nastankom ovih stanja još uvijek nisu potvrđene.
mRNA i vektorske vakcine protiv Covid-19 sigurne su, s rijetkim ozbiljnim neželjenim reakcijama, kao što su miokarditis i perikarditis, odnosno tromboza. Prema podacima stranice Our World in Data, do 12. avgusta 2024. godine u svijetu su administrirane 13,72 milijarde doza vakcina protiv Covid-19. Stranica Univerziteta McGill navodi da ako je protein šiljka toliko opasan, sigurno bismo to znali do sada, računajući na obuhvat imunizacije, ali i neke zanimljive, no ipak ekstremne primjere, poput Nijemca koji je bez problema primio 217 doza vakcine.
Protein šiljka se iz tijela može izbaciti hranom?
Izlaganje Barbare O’Neill je u objavama na društvenim mrežama protumačeno kao potvrda da se protein šiljka iz organizma može izbaciti konzumiranjem cinka, maslačka i borovih iglica. Jelena Kalinić, biologinja i naučna novinarka, za Raskrinkavanje je kazala da nije moguće da bilo kakva hrana “izbaci” protein šiljka iz organizma. On se sam razloži nakon izvjesnog vremena, ustaljenim metaboličkim procesima.
Barbara u snimku, međutim, tvrdi da se hranom može spriječiti da protein šiljka proizvede nanočestice koje dovode do ugrušaka. Kalinić kaže da protein šiljka ne može proizvesti nanočestice. Kako je ranije napomenuto, u mRNA vakcinama nalaze se lipidne nanočestice, to jest “balončići” koji štite aktivni sastojak vakcina - mRNA molekulu s instrukcijom za sintezu proteina šiljka virusa. On sam po sebi ne može spontano proizvesti lipidne nanočestice.
Tvrdnje Barbare O’Neill da nanočestice dovode do ugrušaka nemaju utemeljenje u biologiji. Krvni ugrušci (tromboza) rijetka su nuspojava zabilježena uglavnom nakon primjene vektorskih vakcina, koje, podsjećamo, funkcionišu tako što daju instrukciju ćelijama za proizvodnju proteina šiljka kroz molekulu DNA. U njima se ne koriste lipidne nanočestice.
Kao jedno od potencijalnih objašnjenja zašto dolazi do stvaranja krvnih ugrušaka, Evropska agencija za lijekove (EMA) navela je imunološki odgovor u kojem tijelo proizvodi antitijela koja aktiviraju trombocite, što dovodi do stvaranja ugrušaka. Dakle, nikakve nanočestice koje uzrokuju ugruške i koje spominje O’Neill.
S druge strane, u mRNA vakcinama koriste se ranije spomenute lipidne nanočestice u vidu balona masti koji omogućavaju da se molekula ribonukleinske kiseline sigurno prenese u ćeliju. Nakon obavljenog posla, lipidne nanočestice se metabolizuju u jetri i izbacuju iz tijela (link, link). Trenutno se istražuju mogućnosti da se nanočestice koriste zapravo za sprečavanje tromboze.
Shodno navedenom, tvrdnje da je cinkom, maslačkom i bijelim borovim iglicama moguće spriječiti da protein šiljka proizvede nanočestice u tijelu koje dovode do ugrušaka, te da je na taj način moguće izbaciti protein iz tijela, ocjenjujemo kao pseudonauku.
(Raskrinkavanje.ba)